Instax Mini, Square, Wide — czym się różnią
Fujifilm Instax to trzy różne formaty, nie jeden. Wymiary, różnice i to, jak ludzie faktycznie wklejają je do albumów.
Trzy formaty, jedna marka
Fujifilm wprowadził markę Instax w 1998 roku, zaczynając od formatu Mini. Wide pojawił się rok później, Square dopiero w 2017. Dziś wszystkie trzy są w produkcji równolegle i różnią się wyłącznie wymiarem klatki — czułość (ISO 800) i liczba zdjęć w pakiecie (10) są takie same.
Instax Mini — najmniejszy i najpopularniejszy z trzech. Cała odbitka mierzy 8,6 × 5,4 cm, obraz w kadrze 6,2 × 4,6 cm. Układ poziomy.
Instax Square — kwadratowy kadr, 6,2 × 6,2 cm, na odbitce 8,6 × 7,2 cm. Najbliżej klasycznego kształtu Polaroida, tylko mniejszy.
Instax Wide — największy z trzech, dwukrotnie szerszy niż Mini. Odbitka 10,8 × 8,6 cm, obraz w kadrze 9,9 × 6,2 cm, też poziomo.
Jak to wygląda w albumie
Nie ma jednego poprawnego sposobu wklejania Instaxów do albumu. To, co sprawdza się najczęściej: zdjęcie wklejone na stronie, obok niego odręczny podpis albo data, czasem kilka odbitek obok siebie w nieregularnym układzie, czasem jedna na całą stronę.
Ta sama strona mieści różną liczbę zdjęć w zależności od tego, ile miejsca zostawia się na opis i jak gęsto się je układa — od jednej dużej odbitki po kilka mniejszych obok siebie. Format kwadratowy (Square) i poziomy (Mini, Wide) różnie się układają obok zwykłych odbitek 10×15, więc warto to sprawdzić na konkretnej stronie przed wklejeniem na stałe.
Instax dobrze sprawdza się też przy okazjach, gdzie zdjęcie robi się i wkleja od razu — na weselu, urodzinach, przy księdze gości. Goście podpisują się obok własnego zdjęcia, więc album rośnie na bieżąco, nie po fakcie.